claims-made: voorbeeld

Wat betekent claims-made: voorbeeld?

Claims-made is een dekkingssystematiek waarbij niet (alleen) het moment van de vermeende fout of gebeurtenis bepalend is, maar vooral het moment waarop een claim wordt ingediend of gemeld binnen de verzekeringsperiode. Met een claims-made-benadering komt u dus doorgaans uit bij de “timing” van het claimmoment: wanneer is de claim er, wanneer is die bij u bekend, en wanneer valt dit onder wat de polis als gedekt beschouwt?

Hoe werkt het in de praktijk?

In een claims-made-structuur zijn er grofweg drie tijdsmomenten die u moet kunnen onderscheiden:

1. Het moment waarop de mogelijke beroepsfout (of aanleiding) ontstaat.
2. Het moment waarop een tegenpartij een claim indient of u daarmee confronteert.
3. Het moment waarop die claim onder uw verzekering valt door melding/kennisgeving volgens de polisregels.

De kern is dat punt 2 en 3 vaak zwaarder wegen dan punt 1. Daardoor kan een fout die vóór de ingangsdatum plaatsvond toch onder dekking vallen, mits de claim/melding binnen de dekkingstermijn valt. Andersom geldt ook: een fout die tijdens de looptijd ontstaat, valt niet automatisch onder dekking als de claim pas later wordt ingediend en de polis dat latere claimmoment niet meer omvat.

Afbakening en verschillen met andere dekkingsvormen

Het belangrijkste verschil is het “anker” dat de polis kiest. Bij claims-made ligt het anker doorgaans bij het moment van de claim (en/of de melding). Bij andere systemen kan het anker juist liggen bij het moment van de fout of gebeurtenis. Omdat verzekeraars termen anders kunnen definiëren, is het verstandig om in uw polis expliciet te kijken naar:

• Wat de polis precies bedoelt met “claim” (bijvoorbeeld: een formele aanspraak, ingebrekestelling, dagvaarding, of een andere vorm van tegenpartij-eis).
• Wat de polis bedoelt met “melding” of “kennisgeving” (bijvoorbeeld: schriftelijk melden aan de verzekeraar, het doorgeven van relevante feiten, en binnen welke termijn).
• Welke periode geldt voor dekking (looptijd van de verzekering, eventuele retroactieve dekking bij eerdere fouten, en eventuele naverwerking na beëindiging).

Omdat dit per polis kan afwijken, is het niet verstandig om claims-made alleen als algemeen idee te begrijpen. U moet het laten aansluiten op de exacte definities en voorwaarden in uw eigen verzekeringsdocumenten.

Controlepunten om claims-made goed te plaatsen

Gebruik de volgende controlepunten om claims-made: voorbeeld correct te interpreteren, zonder te gokken op interpretatieverschillen:

• Kijk in de polis naar de definities van begrippen rond claim en melding, en beschrijf voor uzelf welke stap u als “melding” moet zetten.
• Leg vast welke datum in uw situatie relevant is: wanneer de tegenpartij u benadert met een aanspraak en wanneer u dat volgens de polisregels meldt.
• Check of er sprake is van begrippen die de periode uitbreiden of beperken (bijvoorbeeld dekking die terugwerkt of dekking die doorloopt na beëindiging). Let hierbij specifiek op voorwaarden, definities en toepassingsmomenten.
• Bekijk welke uitsluitingen of uitzonderingen relevant kunnen zijn voor timing: bijvoorbeeld situaties waarin een claim niet als zodanig wordt gezien, of waarin melding te laat is volgens de polis.

Als u hulp zoekt bij het begrijpen van de beroepsmatige context van dekking, kunt u ook lezen over beroepsfouten en hoe die in aansprakelijkheidsdekking worden geplaatst via de interne link naar “beroepsfouten”. Daarnaast kan het nuttig zijn om te vergelijken met de manier waarop dekking wordt besproken in situaties die vaak claimtimming beïnvloeden, zoals een claim na beëindiging of een buitenlandse opdrachtgever. Gebruik daarvoor de relevante interne pagina’s: “bav bij claim na beëindiging: aansprakelijkheid en dekking”, “bav bij claim na beëindiging: polisvoorwaarden”, en waar relevant “bav bij buitenlandse opdrachtgever: polisvoorwaarden”.